Uncategorized

Hayat Kardeşliği

Ne kadar farklı görüyoruz birbirimizi değil mi? Kim haklı, kim haksız, kim güçlü, kim güçsüz diye sonsuz bir savaş verirken birbirimizle, insan olarak yaratılmış olmanın en büyük ortak paydamız olduğunu unutuyoruz.   Farklı olduğumuzu sanıyoruz ama; -Hepimiz sevilmek istiyoruz. -Hepimizin geçmişten bugüne taşıdığı yükler var. -Hepimiz bazen rüyalarımızı, bazen kabuslarımızı yaşarken buluyoruz kendimizi. -Hepimizin midesinde… Continue reading Hayat Kardeşliği

Sevdiğim Şiirler

Yalan Ses

selective focus photo of sunflower
Photo by eberhard grossgasteiger on Pexels.com

Ben seni duvarların arkasına sakladım,
Karşıdan düz taş.
Varsın hepsi yanılsın, sevincime son yok:
Bahçem yalnız benimsin.

Bilerek değişik anlattım, seni duvar sandılar
Değilsin.
Gözler üstünkörü gördü:
Bahçem yalnız benimsin.

Ben buralardan giderken
Sen de benimle gelirsin.
Bizimle biter hikâye, geride kalan yalan ses:
Bahçem yalnız benimsin.

Behçet Necatigil 

Uncategorized

En Sevdiklerimiz?

Neden en sevdiklerimiz hep en çok üzdüklerimiz ve  bizi en çok sevenler hep en çok kırdıklarımız? Başkalarına şelale olup akarken nezaketimiz neden bizi sevenlere bu özensiz hallerimiz? Tek tek seçerken kelimeleri etkilemek istediğimiz bir yabancıya neden saçılıverir en ağır sözcükler yarınımızda olacak insanlara? Neden bizi gönlünün en derinlerine kadar açan insanları yine o derinlerinden yaralamamız?… Continue reading En Sevdiklerimiz?

Uncategorized

Fazla

  Sen hep birilerine göre fazla olacaksın Fazla sakin Fazla sesli Fazla ince Fazla kaba Fazla duygusal Fazla duygusuz Fazla güleç Fazla somurtkan Fazla açık Fazla muhafazakar Fazla düşünceli Fazla düşüncesiz Fazla hassas Fazla umursamaz Fazla sosyal Fazla cüretkar Fazla utangaç Kimi zaman fazla doğru diyecekler Kimi zaman da erdemlerini fazla görecekler İyiliklerini bile fazla… Continue reading Fazla

Uncategorized

Unutma Kabiliyeti

Unutma kabiliyeti yoktu insanoğlunun Unutmuyordu; alışıyordu sadece Sevmeye alışıyordu, sevmemeye de Köşede duran çiçeğe alışıyordu Onun solmasıyla yerine koyulan çerçeveye de Ellerine alışıyordu bir yabancının Kokusuna alışıyordu Bakışına alışıyordu Alıştırıyordu kendini insanoğlu Olana da olmayana da Unutmuyordu ama alışıyordu Unutmak becerisi verilmemişti insanoğluna İşte bu yüzden bir mıknatıs gibi çekerken geçmişi Alıştıklarını bıraktığı kadar vadediyordu… Continue reading Unutma Kabiliyeti

Alıntılar

Tutunamayanlar

 

“Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmene fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? Birdenbire: ‘Buraya kadar!’ dediler. Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın. Bütün sularda gölgeni seyrederdin. Üstelik, daha önce haber vermiştik, derler onlar. Her şeyin bir sonu olduğunu genel olarak belirtmiştik. Yaşarken eskidiği ve eskittiğini söylemiştik. Sevginin ölümünü her pazar çanlar çalarak ilan etmiştir.”

                                                                                             Oğuz Atay